Als buitenlander moet je hier heel erg opletten als je boodschappen gaat doen. Ze tillen je namelijk waar je bij staat. Het beste is om een eind achter je vrouw te lopen, zodat ze niet weten dat jullie bij elkaar horen. Kost een watermeloen normaal 60 peso, dan kost hij voor jou als witte zijnde dus gauw 100 peso. Je kunt het al merken als ze de prijs aan iemand anders gaan vragen. Dus als je vraagt hoevel kost dat? en ze vragen aan iemand anders hoe duur het is, dan word de prijs al bijna verdubbeld. Doorlopen dan en niet kopen. Vandaar dat ik dus meestal in de auto blijf zitten en Annabel de spullen op de markt koopt.
In een supermarkt of winkelcentrum heb je daar geen last van, alles heeft een vaste prijs. Die staat ook duidelijk op alle artikelen vermeld. Maar alles wat je op straat wil kopen, daar word de prijs bijna van verdubbeld.
Ik snap wel dat ze het proberen, maar bij mij werkt het averechts. Ik zal dus nooit meer iets bij zo'n oplichter kopen.
Ik koop elke dag een krant in het centrum hier dichtbij. Die kost me 20 peso. Maar een keer bij de bank kwam er een verkoper op me af voor een krant. Mijn vaste verkoper had ik gemist, dus ik vroeg hem hoeveel een krant was. 25 peso zei hij. Ik zei hem dat ik hem altijd voor 20 kocht en dat hij dus mijn rug op kon. Sorry, sorry sir, hij kost hier ook 20 peso zei hij nog. Ik zei hem dat hij weg moest wezen en maar iemand anders moest proberen op te lichten. Telkens als ik hem nu zie, dan is hij ineens verdwenen!