Dagboek van Mandy Born van september 2006

Dit is het dagboek van Mandy van september 2006

30 september 2006
De bamboe afscheiding staat weer overeind. Mijn ooms hebben het vanmorgen gerepareerd. Ze hebben meteen het dak van de kubo ook gemaakt en de antenne staat ook weer overeind.
De tuin hebben we ook weer opgeruimd. Er kwamen drie vuilniszakken met rotzooi vanaf.
De hele dag is het mistig geweest. We hebben ook nog een tijd regen gehad. In de stad zijn heel veel takken van bomen gewaaid en ook wat daken van huizen zijn van plek veranderd.
We hebben geen stroom en geen water. Ondertussen zijn de computer en de mobiele telefoon ook leeg. Vandaar een tijdje geen updates dus.
We hadden geluk dat de wind op de achterkant van het huis stond, daar hebben we geen ramen zitten. De vorige keer stond de wind op de voorkant en daar zit een hele grote schuifpui. Papa denkt niet dat die heel gebleven zou zijn met deze storm.
Op de download pagina staan wat filmpjes van de storm.
Papa heeft vanillevla gemaakt en mama heeft maha blanca gemaakt. Allebei was het heel lekker. Het was onze tweede avond met kaarslicht.
Hopelijk hebben we snel weer stroom want het is wel heel stil in huis.
Mijn ooms hebben hier gegeten vanavond. Mama had een soort koe lo yuk gemaakt. Het was heel lekker. Alleen had ze in plaats van zoetzure saus een zoete chilisaus gekocht en het was dus heel pittig. Maar wel heel lekker! Mag ze vaker maken.

29 september 2006
Dit is de watermeloen die op ons dakterras in een bloempot groeide. Hij is niet zo groot, maar was wel heel erg lekker. We konden net allemaal een hapje proeven.
Het weer was gisteren dus echt te slecht om er op uit te gaan. Ik mocht niet naar het internetcafe van mama en papa. Ze vonden het te gevaarlijk.
Papa is wel geweest, maar allebei de netwerken waren uit de lucht.
Zijn we dus net af van de karaoke, dan houd de wind ons uit de slaap. Het gaat echt heel erg te keer. Heel harde wind en heel veel regen. Papa is rond een uur of drie weer wakker geworden en heeft de hele tijd rondjes gelopen om het huis in de gaten te houden. Overal handdoeken voor de deuren leggen om het water tegen te houden. Die rare aluminium deuren van ons bewegen op de wind en dan komt de regen natuurlijk ook binnen. We zitten nu dus beneden en alle deuren zitten op slot, dan kan er geen water meer binnen komen.
We hebben nu waarschuwing nummer 3 hier. Die lopen van 1 tot 5.
Bij nummer 1 zijn er windjes van 30 - 60 kpu,
bij 2 van 61 - 100 kpu,
bij 3 van 101 - 180 kpu en van
4 en 5 weet ik het niet.
Vanmorgen lag de storm boven Lucena met windjes tot 220 kpu. Op zee staan er golven van 9 meter hoog. De verwachting is nu dat de storm vanavond het land weer zal verlaten.
We kregen een sms uit Marinduque. In het dorpje waar twee tantes van mama wonen zijn enkele huizen weggespoeld.
Onze bamboe afscheiding is omgewaaid. De bamboepalen waar het mee vastzat zijn compleet afgebroken. Ook heeft papa de antenne van het dak gehaald. Anders was hij op het huis van de buren gevallen. Het was erger dan de storm die we in mei hebben gehad. De wind was veel sterker nu.
Het grote probleem is het water. Door de harde wind komt het door alle gaatjes binnen.

28 september 2006
Gistermiddag was ik laat in slaap gevallen. Rond half vijf pas. En denk maar niet dat ze me wakker hebben gemaakt om te eten! Ik werd pas rond acht uur wakker en had natuurlijk honger.
Toen heeft tante Grace soep voor me gemaakt en dat zit ik hier te eten. Het was heel lekker. Maar soep is een van mijn favorieten, samen met pasta.
We hebben gistermorgen de site geupdate. Zoals jullie misschien hebben gezien, heb ik de openingspagina van de site veranderd. Dit is wat logischer dacht ik. Verder heb ik wat kleine aanpassingen gedaan. Hopelijk vinden jullie het ook mooier en duidelijker zo.
Daarna hebben we vlees, kip en groenten gekocht op de markt. Papa heeft ook nog gekeken voor een film, maar ze hadden hem nog niet op dvd. Hij wil The Breed graag hebben. We hebben een voorstukje gezien en het lijkt een goede horrorfilm.
Ik heb met papa mijn boekjes zitten lezen op de trap en voor de rest heb ik niet zo veel gedaan.
De brown-out waar wij op hoopten voor eergisteravond, hebben we gistermorgen gehad. Vanaf half tien hadden we geen stroom meer. Dat heeft maar tot half elf geduurd, dus gelukkig niet zo lang.
Het weer was slecht gister. Maar dat komt door de storm natuurlijk (zie hieronder). De invloed daarvan kunnen we al behoorlijk merken. Zwaar bewolkt, veel regen, wind, af en toe onweer en geen zon gezien. De hele dag is de temperatuur niet boven de 24 graden gekomen.
Vannacht was het gewoon koud in onze slaapkamer. Het was er net 20 graden. Ook was het heel vochtig. Dat zullen we nog wel even houden. De wind wordt ook steeds harder.
Er is nu ook dengue in onze stad. Deze ziekte, ook wel knokkelkoorts genoemd, wordt veroorzaakt door een mug. Deze steken meestal tussen zes uur 's avonds en zes uur 's morgens (als ze hun horloge bij zich hebben natuurlijk!) We hebben dus maar muggenlotion gehaald voor de zekerheid. In de slaapkamer hebben we altijd al een elektrische muggenverdelger. En ik moet dus een lange pyamabroek aan als ik ga slapen. De ventilator staat op het bed gericht, daar houden muggen ook niet van.
Papa heeft me geleerd om rotzooi in de prullenbak te gooien. Alleen is dat niet zo handig, want ik weet het verschil tussen rotzooi en waardevolle spullen nog niet. De mobiele telefoon van mijn tante May was ze ook kwijt. Had ik dus ook weggegooid. Zo verdwijnt er dus heel veel in de prullenbak. Ze houden me nu dus goed in de gaten.
Bron: www.typhoon2000.ph
Het was al een tijdje rustig aan het stormfront. Maar er komt er nu weer eentje aan: Milenyo met windsnelheden van 135 tot 160 kilometer per uur. Hij zal niet recht over ons heen gaan, maar we zullen er wel weer behoorlijk last van krijgen. Vandaag en morgen het meest. Op het kaartje hierboven kun je zien hoe de storm over het land zal gaan. Wij wonen ongeveer bij de rode pijl. We hopen maar dat het allemaal mee zal vallen. Voor de zekerheid zit de vriezer vol met eten. Je weet nooit of de markt wel open zal zijn tijdens de storm.
In het gebied waar de storm overheen komt, zijn de scholen gesloten en veerboten zijn uit de vaart genomen. Er zitten inmiddels duizenden mensen vast in de havens. Voor onze provincie hebben ze waarschuwing nr. 1 uitgeroepen.
We hebben nog drie dvd's met allemaal James Bond films. Kunnen we een marathon houden. Het zijn twintig films, dus daar zijn we wel even mee bezig.
Papa hoopt morgenochtend nog wel de site te kunnen updaten. Maar als er niets veranderd is, weten jullie in ieder geval waar het door komt.

27 september 2006
Zoals beloofd! Op de linkerfoto de twee poesjes die in de tuin zaten. Ze zijn nu weer weg, de moederpoes heeft ze weggehaald.
Op de rechterfoto zie je iets nieuws van McDonalds hier: rijstburgers. Mama heeft er één geprobeerd. En daar blijft het bij. Ze zijn echt niet lekker zegt ze. Er zit dus geen brood om de burger, maar twee rondjes van gepofte en geroosterde rijst.
Ik denk niet dat jullie ze in Nederland hebben, maar als dat wel zo is probeer er dan eens eentje zou ik zeggen.
Het weer was redelijk gisteren. 's Morgens hebben we behoorlijk wat zon gehad. Maar er zat wel bewolking. Tegen de middag werd die bewolking dikker en dikker en kwam er weer regen. Ook zat er onweer bij. Ik ben heel erg geschrokken, want er was een hele harde klap.
We hebben inkopen gedaan bij de Makro. Onze voorraad is dus weer op orde. Ook de winkel heeft weer allerlei nieuwe dingen. Daar ga ik dus snel weer eens zitten bij mijn tante om het allemaal te proeven.
Tegen drie uur kwamen de bruiloftsgasten weer terug en was het gedaan met de rust. Ook werd er behoorlijk veel vuurwerk afgestoken. Maar allemaal knalspul, dus niets moois. En natuurlijk moest er ook weer geschoten worden. Ze schoten met pistolen en Armalites. Het leek wel oorlog af en toe.
We zijn er ook geweest en het was wel leuk hoor. De bruid heeft wel een hele dikke buik (het is een moetje), ze is zeven maanden zwanger nu.
De karaoke speelde ook weer en onze hoop was gevestigd op een brown-out gisteravond, zodat we normaal zouden kunnen slapen. Maar heel verrassend: om tien uur was het stil, dus hebben we lekker geslapen. Om zes uur vanmorgen ging de machine alweer aan, maar toen waren we al wakker. Als het goed is, word hij vandaag weggehaald. Hebben we weer rust.
Afgelopen zaterdag was er een feest in Nederland. Mijn oudoom Piet Hein en oudtante Trees waren 40 jaar getrouwd. Mijn vader is nog bruidsjongen geweest op hun bruiloft. Maar heel vreemd, wij hebben geen uitnodiging met tickets gehad! Maar het was een heel leuk feest vertelde oma Moppie me. Een foto ervan is in het fotoalbum te vinden.

26 september 2006
Ik heb hier twee lollies tegelijk! Ik had er zelf eentje gekregen en de andere heb ik van mijn tante Grace gepikt. Ik vind ze zo lekker dat eentje niet genoeg was. En ik heb uiteindelijk twee handjes.
Als je goed kijkt, kun je ook de ketting zien die ik van mijn moeder heb geleend.
Het weer was niet zo mooi gister. Veel bewolking en heel weinig zon gezien. Het was 22 graden toen papa de site ging updaten, maar dat was wel heel vroeg. Dat is ook meteen de temperatuur gebleven en het heeft geregend en het was de hele dag mistig. Ook zat er af en toe onweer bij. Gewoon een koude rotdag dus. Voor vandaag ziet her er iets beter uit. De zon schijnt tenminste.
Bij de overburen zijn weer twee varkens omgebracht. Er moet natuurlijk gegeten worden op de bruiloft he! Wat maken die beesten een herrie als ze ze afmaken. Een geschreeuw, echt niet normaal. En ze moeten ze met heel veel mannetjes vasthouden. Maar dat is meer omdat ze hier niet zo sterk zijn.
Veel gasten zijn gistermorgen vroeg gearriveerd en konden meteen helpen met het slachten van de varkens. Als ze dood zijn, word er kokend water overheen gegooid en het haar er af geschraapt. Dan word het varken uit elkaar gehaald en in stukken gehakt. Dit word allemaal door de mannen gedaan. Daarna word er gekookt door de vrouwen. De mannen gaan dan aan het bier, gin en de karaoke. Je snapt dat de meesten gistermiddag al redelijk vroeg bezopen waren.
We hebben twee pannen gekocht als kado. Nu maar hopen dat ze nog geen pannen hebben. We gaan niet mee naar de bruiloft zelf, maar vanmiddag komt het hele circus weer naar Tagaytay voor het echte feest.
Afgelopen nacht hebben we al niet zo goed geslapen. Daar zal vanavond ook niet zo veel van komen waarschijnlijk. Niet doordat het bruidspaar zo veel lawaai zal maken hoor. Er is natuurlijk weer een karaoke machine aanwezig en de gemiddelde Filipijn denkt na een druppel alcohol al dat hij geweldig kan zingen. Dat is op zich nog niet zo erg, maar ze willen ook bijna allemaal hetzelfde nummer zingen. Je hoort dat dus bijna de hele dag en avond langs komen. Maar goed dat er niet zo veel bruiloften zijn hier! Om 3 uur waren ze nog bezig. Voor vanavond hopen we maar op een brown-out.
We kwamen er vandaag achter dat er een poes is die onze tuin als kraamkamer heeft gebruikt. We zagen de laatste tijd wel vaak dezelfde kat steeds de tuin in komen, maar vandaag zagen we twee kleine poesjes zitten. Ik zal er morgen een foto van plaatsen, als de foto droog is.

25 september 2006
Zo begin ik de dag het liefst. Met een kopje koffie. Mijn tante houdt het vast, het is veel te heet om zelf vast te houden.
De verjaardag gisteren begon vroeg. Mijn oom stond al om half zes voor de deur. Hij had mazzel dat mijn vader toevallig ook al wakker was. Ze zijn samen rond zes uur de site wezen updaten en toen ze weer thuis kwamen was iedereen wakker. We reden even voor half acht weg en waren daar rond kwart voor negen. We zijn er een uur of twee geweest en zijn toen weer naar huis gegaan. Er zou namelijk weer een kijker voor het huis langskomen in de middag. Dus tegen een uur of een waren we weer thuis. Het was heel erg druk in de stad, want er waren heel veel toeristen. Dus deden we er behoorlijk lang over om thuis te komen.
De kijker voor het huis is weer eens niet op komen dagen. Gestoord word je daarvan. Ze zeggen dat ze langs komen met iemand en je ziet niemand verschijnen. Onbetrouwbaar als de pest.
Het weer is mooi geweest. Veel zon met een beetje bewolking. Het was 29 graden. Tegen zes uur begon het even te regenen, maar daarna is het droog gebleven.
De overburen zijn ze al druk in de weer. Aanstaande dinsdag is de bruiloft, dus volop bedrijvigheid. Er word al gekookt, want dat is de taak van de ouders van de bruidegom. Dat eten gaat allemaal mee in de bus en word in het huis van de bruid weer opgewarmd.
De vader van de bruidegom heeft een boom gekocht, in stukken gehakt en op dat hout word gekookt. Ze gebruiken daar hele grote pannen voor. Een soort wok die op een ring van ijzer boven het vuur staat.
We zijn ook uitgenodigd om mee te gaan, maar mama en papa weten nog niet of we gaan.
Vanmorgen waren we al vroeg wakker. We hadden gisteren een verstekeling in de auto. Een neefje van mama was meegereden en moest vanmorgen de bus van vijf uur naar Manila hebben. Hij heeft een vriendinnetje hier in Tagaytay, vandaar. We hebben dus al lekker vroeg naar Doogal zitten kijken, want ik wilde niet meer terug naar bed.
Papa is weer druk geweest met een verhaaltje tikken. Kijk maar op zijn pagina. Het gaat nu over het taalgebruik hier.

24 september 2006
Papa heeft gisteren een ballon voor me gekocht. Mooi is hij he? Niemand is meer veilig. Ik sla er namelijk flink mee om me heen. Het stokje is ook al afgebroken.
We zijn gistermorgen met papa meegegaan naar de koffieshop om de site te updaten. We zijn gewoon in de auto blijven zitten, daar werkt het internet ook.
Daarna zijn we naar de markt gegaan. We hebben rijst en fruit gekocht. Toen we weer thuis kwamen, heeft mijn tante May de auto helemaal schoon gemaakt, van binnen en buiten. We moeten vandaag op verjaardag in Manila, dus moet de auto schoon zijn. Papa zegt dat ze gek zijn, maar daar trekken ze zich niets van aan.
De zon begon te schijnen toen we weer thuis waren. Verder is het de hele dag redelijk weer geweest. Wel veel bewolking, maar toch regelmatig de zon.
We zijn ook nog in Dasmarinas geweest. Papa wilde de lotto spelen en even kijken of ze bij SM nog leuke Filipijnse dingen hadden. Ze hadden niets wat hij wilde hebben, maar mama heeft er een mooie ketting, armband en oorbellen met echte parels gekocht. Alleen geen perfecte parels, maar daar was de prijs dan ook naar. Een foto ervan heb ik in het fotoalbum gezet.
Voor de mensen die nog niets in mijn gastenboek hebben geschreven, hier is het te vinden. Ik zou het heel leuk vinden als jullie er wat in willen zetten. Je doet het niet voor niets, je krijgt er wat voor terug van me. Je mag er natuurlijk ook weer wat in schrijven als je dat al eerder hebt gedaan. Alvast bedankt!

23 september 2006
Onze buurvrouw kwam met haar kleindochter op bezoek. Ik heb met interesse staan kijken naar dat kleintje. Nou ja kleintje, voor Filipijnse begrippen is het een stevige tante hoor, zoals jullie kunnen zien. Ze is nu vijf maanden oud en heet Raisa Helmo.
Ik zal papa en mama toch eens vragen of wij er ook eentje zullen nemen. Dat lijkt me wel wat.
We hebben gister tot de middag redelijk goed weer gehad. Wel veel bewolking, maar ook redelijk wat zon. Tegen de middag kwamen er veel donkere wolken en begon het te regenen. Dat is de rest van de dag zo door gegaan.
Het is nu bewolkt en ik denk niet dat we de zon gaan zien vandaag. Maar het is niet koud hoor, ongeveer 25 graden.
Mama wilde weer pindarotsen maken en we hebben heel de stad afgezocht naar ongekookte pinda's. Maar dat valt nog niet mee. Zodra ze ze geoogst hebben, worden ze meteen gekookt. Maar we hebben ze toch gevonden bij een vriend van ons. Die heeft speciaal voor ons even een voorraadje geoogst. Mama heeft dus weer een lading pindarotsen gemaakt.
Op de download pagina heb ik een nieuw filmpje gezet. Ik ben even aan het stoeien geweest met een nieuw programma op de computer. Het resultaat kun je daar nu zien.
Mijn vader heeft een nieuw verhaaltje op zijn pagina gezet. Kijk maar op papa's pagina. Het gaat over afval dit keer.

22 september 2006
Hier is het dan eindelijk! Het borduurwerk van mama in een lijst. Mooi is het geworden he? En dit is de eerste keer dat ze zoiets heeft gemaakt. Ik ben heel trots op haar hoor.
We zijn de hele ochtend onderweg geweest om het op te halen. De winkelcentra gaan hier om tien uur open en sluiten om negen uur 's avonds. We gingen om kwart over negen weg, want het is even rijden. Rond twaalf uur waren we weer thuis.
Mijn oom had ondertussen de gordijnen eraf gehaald, want die moesten ook wel weer eens gewassen worden. Dat heeft tante May dus 's middags gedaan. Ze zijn nu weer schoon. Alleen nog droog worden.
Het is toch nog redelijk weer geworden. We hadden wel wat bewolking, maar het is het grootste deel van de dag droog gebleven. Alleen heel af en toe een buitje.
Gisteravond heeft het weer flink geregend. Zolang het in de avond is, vinden we dat niet zo erg.
Het is vanmorgen weer erg mistig en er staat ook wat wind. Ik hoop wel dat de zon vandaag komt, dan kunnen de gordijnen drogen.
Mama heeft gisteren een soort pindarotsjes gemaakt. Alleen heeft ze geen chocola gebruikt, maar gebrande suiker. Papa vind die heel erg lekker. De pinda's hadden we meegekregen op Marinduque (rauw). Mama heeft ze gepeld en daarna gefrituurd. Toen de suiker gesmolten en daar de pinda's ingedaan. Daarna op een schaal en af laten koelen. En dan smullen! Het resultaat staat op de rechterfoto.

21 september 2006
Links is een heel klein gedeelte van een Filipijnse begraafplaats. Deze mensen hadden dus geen geld voor een eigen plekje en worden in zo'n 'muur' bijgezet. De zwarte plekken die je op sommige graven ziet, zijn van kaarsjes die er door de familie met kaarsvet tegenaan worden geplakt en dan gebrand. Rechts zie je het graf van een familie die wel geld hadden. Groot verschil he?
Ik heb weer heerlijk in mijn eigen bedje geslapen. Er gaat toch niets boven je eigen bed. Nou ja, het bed van mama en papa natuurlijk! Daar heb ik ook nog even in gelegen. Mama geeft me dan een voeding en valt dan in slaap en dan lig ik dus nog in het grote bed. Is wel zo makkelijk, want als ik dan wakker word kan ik ze meteen ook wakker maken.
We hebben rustig aan gedaan. Wat inkopen gedaan en voor de rest heel weinig. Een beetje uitrusten van de reis.
Het weer is redelijk geweest. Het is nog 29 graden geworden. Rond een uur of drie betrok het en spetterde het een beetje met in de verte onweer. 's Avonds heeft het flink geregend, maar dat is goed voor het stof en de tuin zegt papa.
Vanmorgen is het koud en mistig. Ik hoop dat dat wel gaat veranderen. Vandaag gaan we mama haar borduurwerk ophalen in Sta. Rosa. Ik hoop dat het er nu wel is.
Eén van de buitenkranen (we hebben er drie) lekte heel erg. Mijn tante zei dat we er een hele nieuwe kraan voor moesten kopen. Maar papa heeft voor 10 peso (15 cent) een doos met nieuwe leertjes gehaald en er ééntje in gezet. De kraan werkt nu weer goed.
Er kwam gistermiddag ook nog iemand uit Zuid-Korea naar het huis kijken. Alleen liep die meneer wat moeilijk, dus mama en papa denken niet dat hij het zal kopen. Hij kon namelijk geen trappen lopen. Waarom dat domme mens van een makelaar er dan mee bij ons huis komt kijken? Wij weten het ook niet. Waarschijnlijk om te laten zien dat ze wat doet voor haar geld.

20 september 2006
Hierboven zie je de boot waar we gisteren mee zijn overgevaren en rechts het beeld van Maria in de haven van Balanacan op Marinduque. Een soort van vrijheidsbeeld, maar dan anders. We moesten wel vanuit Balanacan vertrekken, want de haven van Cawit is gesloten. Er was daar een boot zonder vergunningen gepakt en de burgemeester heeft meteen de haven dichtgegooid. Cawit is veel dichterbij dan Balanacan, dus we moesten nu veel langer rijden. Dat scheelt wel een uur.
We zijn al om vijf uur opgestaan. De boot ging zowaar op tijd en we waren om 11 uur weer in Lucena. En mijn vader heeft heel snel gereden. We waren namelijk al om twee uur thuis!
Hij heeft onderweg wel een paar Filipijnen even wat toegeschreeuwd, omdat ze zonder te kijken de weg op komen rijden met een snelheid van ongeveer 15 kilometer. En dat is lastig als je met negentig aan komt rijden zegt papa. Er was er één die schrok zo van mijn vader zijn praatje, dat hij zijn auto meteen weer aan de kant van de weg heeft gezet.
In Tagaytay hing hele donkere bewolking en het duurde dus niet lang of het begon te regenen en te onweren. Met een paar rake klappen. Gelukkig duurde het niet zo lang.
Maar het is lekker om weer thuis te zijn. Ik heb meteen weer naar Doogal zitten kijken.
Het is hier tenminste niet zo heet. Op Marinduque is het bijna altijd rond de 35 graden. Dat is voor mij net te warm hoor. Ik loop de hele dag te transpireren. Dan is het hier toch lekkerder, meestal rond de 28 graden.
Ook is een van de buitenlanders teruggeweest om weer naar het huis te kijken. Hij heeft interesse en zal zeker binnenkort nog een keer terugkomen.
Ook is er een dokter uit het zuiden wezen kijken en die zal misschien ook nog terugkomen. Dus het blijft afwachten.
In het fotoalbum staan weer drie nieuwe foto's.
Het weer voor vandaag ziet er redelijk uit. Wat bewolking, maar wel zonnig. Hopelijk blijft dat ook zo.

19 september 2006
Gisteren zijn we in Susanna's Hot Spring geweest. Dat zijn twee kleine zwembadjes met heel heet water. Het was wel lekker om daar in te zwemmen hoor. Alleen transpireer je er heel erg van en ook nog lang nadat je er uit bent gegaan. Links mama, ik, papa, oom Arvin en Gelian, het nichtje van mama.
We zijn ook nog even naar Gasan gereden waar we wat souvenirs hebben gekocht. Daarna zijn we naar het hotel gegaan waar we geluncht hebben en daarna hebben we op het strandje gezeten en gezwommen.
Aan het eindvan de middag allemaal gedoucht en weer eten in het restaurant. Het word tijd dat we gaan, want we hebben onderhand de hele kaart gehad. Het eten is wel goed, alleen de keuze is een beetje beperkt. En het duurt heel lang voor het eten komt. Daar wilde ik niet meer op wachten en dus pakte ik mama haar hand en nam haar mee naar de trap naar beneden (het restaurant is boven). Gelukkig begreep ze de hint en zijn zij en papa meegegaan naar de kamer. Daar hebben we lekker zitten spelen. Ik ben toen in slaap gevallen. Papa en mama hebben toen op ons terras gegeten.
Morgen vertrekken we vroeg, de boot gaat om acht uur weg. Dan zijn we om elf uur aan de andere kant en dan is het nog een goede vier uur rijden en zijn we weer thuis.
Dus we zijn allemaal vroeg gaan slapen, terwijl het flink aan het flitsen was buiten. Er is hier bijna elke dag wel ergens onweer te zien, maar je hoort geen gedonder, het is veel te ver weg. Maar wel een heel mooi gezicht hoor.

18 september 2006
Dit zijn de Padjao Falls. Daar zijn we vandaag geweest. Het is één van de attracties van Marinduque, die ze zelf op hun website promoten. Dan zou je dus denken dat het wel goed aangegeven staat waar je die dingen kunt vinden. Maar we waren er al twee keer in de buurt geweest van de week en ze dus niet kunnen vinden. Dus een oom van mama gevraagd en die wist ze wel te vinden. Alleen kon hij niet uitleggen waar het was. Hij wilde dus mee. Dus alles en iedereen weer in de auto en op weg. Nou je kunt het dus echt niet vinden als niemand zegt hoe je er moet komen. Er staat niet een enkel bordje langs de weg. Nou ja, weg... Een groot hobbelpad met keien is het. En dan kom je bij een brug en daar moet je parkeren. Als je dat niet weet, dan rij je dus maar door. En dan moet je lopen. Over een heel smal paadje waar je bijna elke keer onderuit gaat. Dwars door de jungle langs een riviertje. En eindelijk kom je uitgeput bij de watervallen. We hadden onze zwemspullen meegenomen, maar papa en mama hebben ze niet eens aangetrokken. Ik heb nog wel met mijn benen in het water gezeten. Het is een poeltje van vijf meter in het rond ongeveer. Dus we hebben daar een tijdje gezeten en zijn er weer vandoor gegaan.
We hebben iedereen weer bij opa afgezet en hebben afscheid genomen.
Daarna zijn we nog even gestopt bij een oude vriendin van mama, want mama wilde dat papa kennis met haar maakte. Had ze net vannacht een baby gekregen! Ze was nog heel erg moe, maar ik heb met bewondering naar de baby staan kijken hoor. Wat is dat leuk speelgoed! Dat wil ik ook wel.
We zijn daarna naar het hotel vertrokken en ik ben onderweg in slaap gevallen. Mama en papa hebben nog gezwommen, maar er was erg veel afval in het water. Dat komt door de harde wind van gisteravond, de golven brengen dan al het vuil naar de kust. En het is hier nog steeds een gooi-maar-van-je-af cultuur, dus vandaar. We hebben een lekker diner in het hotel genomen en zijn vroeg gaan slapen.

17 september 2006
Vandaag waren we ook al weer vroeg wakker. We wilden ontbijten, maar het restaurant was nog gesloten. We wilden net weggaan en in het dorp wat gaan eten en toen kwam de eigenaresse er aan. Dus we hebben toch maar in het hotel ontbeten en zijn daarna naar Torrijos gegaan. Ze hebben daar een wit strand zeggen ze. Nou ja wit, het is net zo wit als het strand in Nederland. Het was er redelijk rustig, maar wel heel leuk. Het water is er niet zo diep dus ik kon er lekker spelen. Ik heb ook nog samen met papa in het zand zitten spelen.
Toen we weer terug gingen, heeft papa de andere route genomen. Torrijos ligt aan de andere kant van het eiland, dus we hebben weer een heel rondje gedaan.
Toen we terug in het hotel kwamen, hebben we daar lekker nog op het strand gezeten en gezwommen. Daarna ben ik even gaan slapen en 's avonds hebben we lekker in het hotel gegeten.
Toen we gingen eten begon het heel hard te waaien. En er kwamen lekkere golven, zoals je op de rechterfoto kunt zien. Papa heeft een sms aan oom Marc gestuurd en gevraagd of er een tyfoon was. Mijn oom heeft even op het internet gekeken, maar niets aan de hand. Ik ben daarna gaan slapen, dus ik weet niet wat de rest heeft uitgespookt.

16 september 2006
Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan en hebben een ontbijt in het hotel genomen. Toen we weggingen naar opa en oma, kwamen we een man tegen. Het bleek een Amerikaan te zijn die hier al 9 jaar woont. Hij heeft ons uitgenodigd om met hem mee te gaan naar zijn huis. We zijn meegegaan en hebben zijn huis en alles bekeken. Hij heeft een heel mooi huis met er achter nog een heel groot rijstveld. Hij kweekt ook zijn eigen tilapia (vis). Ook zijn vrouw was heel erg aardig. We hebben er een tijdje gezeten en gezellig zitten kletsen.
Daarna zijn we naar opa en oma gegaan, na eerst nog even een kip en wat vlees op de markt te hebben gekocht.
Bij opa zagen we dit bootje gaan. Het zeil is helemaal gemaakt van oude paraplu's.
Ik heb daar Doogal zitten kijken met een heleboel kinderen. Daarna hebben we opa en oma meegenomen voor een rondrit over het eiland. Ze kwamen op plekken waar ze nog nooit geweest waren. En dan wonen ze er al ruim zeventig jaar. Oma bedankte de Heer dat ze dit nog mocht zien voordat ze dood ging. Papa dacht toch echt dat hij ze rond reed.
Daarna zijn we weer naar het hotel gegaan om te zwemmen. Het was heerlijk water en niet zulke golven als gisteren.
We hebben lekker gegeten in het restaurant en ik ben toen in slaap gevallen.
Mama vertelde me dat er een heleboel soldaten waren gisteravond. Ze hadden hele grote geweren bij zich. Het bleek dat er een generaal een drink- en karaokeavondje in het hotel had. En die moet natuurlijk beschermd worden. Er waren 45 militairen als escorte en bewaking. Beetje overdreven nietwaar?

15 september 2006
We waren heel vroeg op gestaan. Om kwart over vier waren we al wakker. We zijn om kwart voor zes weggereden en waren om half elf in de haven. We zijn wel halverwege even gestopt om een ontbijtje te nemen. Maar we hebben zeg maar vier uur gedaan over een afstand van 120 kilometer. Dat schiet op he?
Toen we de boot opreden, ging er net een auto met een stel moslims op. Dan denk je toch wel even na. Papa heeft ze in de gaten gehouden, dat ze niet snel van de boot afgingen en hun auto lieten staan. Maar natuurlijk is er niets gebeurd.
We kwamen om drie uur op het eiland aan en zijn toch nog even naar opa en oma gegaan. We hadden onderweg een pannetje voor oma gekocht. Daar zie je me hierboven mee spelen. Maar we zijn maar heel even gebleven en daarna naar het hotel.
Het was heel erg warm, 34 graden. Dus we hadden allemaal wel zin om te zwemmen. Er stonden behoorlijke golven, dus het was heel erg lekker. We hebben daarna lekker gegeten op ons terras en zijn vroeg gaan slapen. Iedereen was behoorlijk moe.

14 september 2006
De waterfles was weer eens leeg. En wie moest die weer gaan wisselen? Juist ja, ikke! Zielig he? Zien jullie hoe groot zo'n fles is? Er zit bijna 19 liter water in. Kunnen jullie nagaan hoe zwaar dat is. Op de rechterfoto zit ik op de rug van mijn oom Arvin en hou me goed vast aan zijn oren.
Het is gisteren heerlijk weer geweest. Alleen na de lunch begon het te betrekken en heeft het even geregend. Ook was er een knallend onweer. Daarna werd het weer zonnig. Het is toch nog 29 graden geworden.
De verjaardag waar we gisteren geweest zijn was heel erg gezellig. Er was een enorme voorraad eten en drinken, dus dat zat wel goed. We hebben lekker gegeten. Ik heb met allerlei kinderen gespeeld die daar ook waren. Het was er heel erg druk. Dat komt omdat de eerste, zevende en achtiende verjaardag hier speciaal zijn en dus heel groot worden gevierd. Er waren heel veel politieagenten, inclusief geweer natuurlijk. Allemaal collega's van de vader. Maar ook heel veel mensen uit de buurt waren er. We waren uitgenodigd voor de lunch, maar dat houd dus in dat ze je rond een uur of 11 verwachten. En dan kan je meteen aanvallen, het eten staat al klaar.
We hebben gisteren nog even de laatste dingen gekocht voor de vakantie en we zijn er klaar voor.
We vertrekken morgen heel vroeg en hopen de boot van 12 uur te kunnen nemen. Dan zijn we om 3 uur op het eiland en om een uur of 4 in het hotel. Kunnen we nog lekker even op het strand liggen en zwemmen.

13 september 2006
Op de download pagina staan twee nieuwe filmpjes. Op eentje zit ik samen met papa naar Doogal te kijken, mijn favoriete film. De andere hebben ze gemaakt toen ik in mijn badpak de was zat te doen.
Mijn vader is weer hechtingloos. De dokter heeft ze er uit gehaald en het ziet er heel mooi uit. Verder zou het borduurwerk van mama vandaag klaar zijn. We zijn dus weer helemaal naar Sta. Rosa gereden. Komen we daar aan, zeggen ze gewoon dat het er vanmiddag pas zal zijn. Papa was natuurlijk heel boos, die had dat hele eind voor niets gereden. Toen heeft hij met mama voor mij maar een nieuw badpak gekocht en ook nog een pop! Mijn badpak heb ik thuis meteen aangedaan en ik wilde het niet meer uitdoen. Hierboven zie je me met badpak aan. Let ook even op mijn schoenen. Die zijn ook nieuw! Allemaal voor de vakantie straks.
Vanmiddag gaan we op verjaardag. De zoon van een vriend van ons word één jaar vandaag en dat word altijd groots gevierd. We zullen wel weer moeten eten, we zijn namelijk uitgenodigd voor de lunch. Hij is een hele dikke politieagent, dus het eten zal wel lekker zijn.
Het was gisteren heel lekker weer. We zijn door de dertig gegaan, het was namelijk 31 graden. Alleen later op de middag hoorden we in de verte weer onweer.
Wij hebben het droog gehouden. Het was vannacht heel erg helder en de sterrenhemel was zo mooi. Nu is het ook onbewolkt, dus het zal wel weer lekker warm worden.
Papa en mama hadden toen ik net geboren was een gouden armbandje voor me gekocht. Dat begon nu wel een beetje strak te zitten. Ze hadden eergisteren een zilveren armband voor me gekocht. Alleen wilde ik het niet om. Toen hebben ze het gisteravond omgedaan toen ik lag te slapen, zo gemeen. Maar nu vind ik het wel mooi hoor, vooral het extra stukje dat er aan hangt. Dat gaat zo leuk heen en weer als ik mijn arm beweeg.
Dit is waarschijnlijk voorlopig even de laatste update. Morgen gaan we al vroeg naar Marinduque en we hebben op het internet nog gezocht, maar geen plek met wifi kunnen ontdekken. Maar misschien dat het er al wel is hoor, dat gaan we daar nog wel even uitzoeken. Dan gaan we door natuurlijk. Maandag of uiterlijk dinsdag zijn we in elk geval weer terug. Ik hou mijn dagboek gewoon bij en zet het zo snel mogelijk op de site. Blijf de site dus gewoon bezoeken hoor!

12 september 2006
Deze hagedis zat al een tijdje in de tuin. Maar gisteren dacht mama dat ze een slang in de tuin had gezien. Papa heeft nog samen met haar gezocht, maar ze konden niets vinden. Toen kwam mijn oom Arvin gisteren uit zijn werk en die ging ook nog wel even kijken. Jammer voor de hagedis had hij zijn mes bij zich dat hij gebruikt om onkruid tussen de ananas vandaan te halen. Hij zag een kopje te voorschijn komen en hakte er meteen op los. De hagedis (ongeveer 30 cm lang) heeft het dus jammer genoeg niet overleefd.
Het is gisteren toch nog redelijk weer geworden. Je zou het niet zeggen als je de lucht gistermorgen zag hoor. Zo donker! Maar we hebben toch bijna de hele dag zonnige periodes gehad en het is 29 graden geworden.
De hele familie is opgewonden, omdat we naar Marinduque gaan. Alleen mijn tante May kan niet mee, die moet op het huis letten en de winkel runnen. Zij is de laatste keer ook al meegeweest, dus nu mogen oom Arvin en tante Grace mee.
Maar eerst moet papa zijn rug beter zijn natuurlijk. We gaan straks naar de dokter om zijn hechtingen er uit te laten halen en dan zal hij de dokter ook vragen even naar zijn rug te kijken. Ik denk wel dat we dan kunnen gaan hoor. We gaan donderdag weg en zijn volgende week weer terug. Ik heb er ook wel zin in hoor, lekker zwemmen en iedereen weer een keertje zien. Kan ik ze mijn tanden laten zien en showen dat ik nu kan lopen!
Weet je wat ik zo vreemd vind? Elke maand komt er iemand hier in de buurt de bermen maaien. Hij heeft een bosmaaier, maar door de hele stad doen ze het gewoon met lange kromme messen. Maar in tegenstelling tot Nederland zien de bermen er hier dus bijna altijd verzorgd uit, op het afval na dat er in gegooid word. Dat had ik dus niet verwacht toen we hierheen gingen. Het afval dat er vanaf komt word bij elkaar geharkt en in de brand gestoken, dus daar zijn we dan ook vanaf.
Papa heeft ook weer wat verhaaltjes op zijn pagina gezet. Ga maar eens kijken op papa's pagina.

11 september 2006
Een van de koeien van de overburen lag voor ons huis op straat. En mijn tante en ik gingen er natuurlijk even een kijkje nemen. In het begin vond ik het wel eng hoor. Maar later durfde ik hem wel aan te raken. Telkens als ik een koe zie, dan roep ik "boeee". En nu heb ik er dus eentje aangeraakt. Hij was heel erg zacht en lief, maar wel heel erg groot hoor.
Gistermorgen ben ik met mijn tante Grace meegegaan naar haar werk in de sari-sari store. Mama dacht dat ik wel snel terug zou zijn, maar dat was ik dus niet. In het winkeltje zijn namelijk heel veel snoepjes!
Het is toch heel lang droog gebleven gisteren. Het was niet zo heel warm, rond de 27 graden. Wel lekker dus. Pas tegen de avond begon het te regenen. Scheelde dus weer een keertje sproeien. De hele nacht heeft het hard geregend. Het is nu maar 21 graden en het ziet er niet naar uit dat we de zon gaan zien vandaag.
De pijn in papa zijn rug is iets minder, de buurvrouw heeft hem een paar keer gemasseerd en dat kan ze heel goed dus. Hij kan nu bijna weer normaal lopen. Als hij weer beter is gaan we weer op vakantie. Marinduque is weer eens aan de beurt. Maar we gaan niet zo veel bij de familie zitten dit keer. Pap heeft daar geen zin in. We gaan gewoon lekker op het strand hangen en natuurlijk bruin worden. Lekker vakantie vieren dus! Papa zal op het internet even kijken of hij kan vinden of er wifi is op het eiland. Als het dan niet te ver weg is, kunnen we daar de updates ook doen. Anders moeten jullie even geduld hebben.
Hij heeft ook gevonden hoe hij een filmpje kleiner kan maken. Het beeld word ook wel kleiner, maar je kunt het hele filmpje nu zien en het is ook niet zo groot meer. Kijk maar op de download pagina.

10 september 2006
Jullie hebben in Nederland allemaal wel een of meerdere plaatselijke krant(en). Dat hebben we hier dus niet. Hier gaat het dus op deze manier. Dit is Aleng Pina, onze buurvrouw. Zij houdt ons op de hoogte van alles wat er in de wijk en de stad gebeurd. En dat gaat heel snel hoor, want je hoeft het niet eerst te drukken. Als ze een nieuwtje heeft, komt ze het meteen vertellen. Zo blijven wij dus op de hoogte van het lokale nieuws. En nog gratis ook.
Maar ze doet meer hoor. Ze is ook de masseuse van de buurt (vanmorgen heeft ze papa onderhanden genomen) en als er een feest is in de buurt en er moet veel gekookt worden, staat zij klaar.
En ze heeft een groot gezin, ze heeft namelijk ook nog negen kinderen. Maar daarvan zijn de meesten al volwassen. Ze wonen op twee na nog wel allemaal thuis. Ook haar zoon met zijn vrouw en twee kinderen wonen bij haar in, maar hebben wel hun eigen gedeelte van het huis.
Gistermorgen waren we al heel vroeg (05.30) op. Mijn tante May kon haast niet meer lopen, zo'n pijn in haar buik had ze. We zijn dus meteen met haar naar het ziekenhuis gegaan. (Onze dokter sliep nog). Maar het was niets ernstigs hoor, gelukkig maar. Ze heeft twee prikjes gekregen en wat pilletjes en nu gaat het al beter met haar.
Het was gisteren echt rotweer. Het heeft heel veel geregend. We zijn alleen even naar Mendez geweest om de lotto in te vullen. Verder hebben we niet veel gedaan. Pap heeft nog steeds last van zijn rug, dus die heeft veel plat gelegen op de bank.
Voor vandaag ziet het er niet veel beter uit. Het is mistig en zwaar bewolkt. Denk niet dat we de zon zullen zien vandaag.
Waarom is de gasfles altijd leeg als je begint te koken? We hebben hier geen aardgas, maar iedereen die op gas kookt, gebruikt flessen. En in die flessen zit lpg, waar bij jullie de auto's op rijden. Zo'n fles kost ongeveer 500 peso, ongeveer 8 euro. Met één fles doen wij een week of zes. En als hij leeg is, stuur je even een smsje en ze komen een nieuwe brengen.
Er zijn nu ook heel veel mensen die weer op een houtvuurtje hun eten bereiden. Zo'n gasfles is behoorlijk aan de prijs als je maar iets van 180 peso per dag verdient en nog zes kinderen moet onderhouden. Je moet uiteraard ook nog rijst, vlees of vis en groente kopen, water en elektra moeten ook betaald worden aan het eind van de maand. Dus tegen etenstijd ruik je heel veel houtvuurtjes in de buurt. Ook zie je langs de kant van de weg heel vaak stapeltjes hout staan. Die zijn dus net gehakt en staan te drogen.
Ik heb weer een nieuwe foto in het fotoalbum gezet. Een hele lekkere.....

9 september 2006
Van harte gefeliciteerd tante Sonja en oom Marc!
Al zo lang getrouwd, hoe houden jullie het toch vol? Jammer dat we niet bij jullie grote feest kunnen zijn, maar dat houden we dan wel tegoed. Maak er een mooie dag van. We denken aan jullie.

Dit is dus een van de grote winkelcentra die we hier hebben. Je kunt het niet zo goed zien, maar anders stond het niet helemaal op de foto. Dit is SM in Dasmarinas.
Er zijn eigenlijk drie grote ketens van winkelcentra. De eerste is SM, dan heb je Robinson en als laatste is er nog WalterMart. Maar het is niet alleen een winkel met eigen spullen hoor. Ze verhuren het grootste deel van hun ruimte aan andere winkels en hebben een supermarkt en een warenhuis onder hun eigen naam. SM en Robinson zijn de echte groten. Als SM plannen heeft voor een winkelcentrum ergens, dan komt Robinson er zo dicht mogelijk in de buurt zitten en andersom ook.
Hier in Tagaytay wil SM nu ook komen, alleen de grond is ze te duur. Nu hebben ze hun oog op een lap grond in Alfonso (een buurgemeente) laten vallen en willen ze het SM Metro Tagaytay noemen, want iedereen kent Tagaytay en geen hond weet waar Alfonso ligt. Maar dat mag weer niet van de burgemeester van Tagaytay. Die wil het dan in zijn eigen stad hebben. En Robinson is ook al aan het zoeken hier.
We hebben gistermorgen dus in SM gewinkeld. We hebben niet zo heel veel gekocht hoor, alleen het noodzakelijke. Papa heeft namelijk weer last van zijn rug en kan dus niet zo heel lang lopen. Ik heb hem in mijn slaap bijna uit bed geduwd en hij had nog maar een heel smal stukje om op te slapen. Hij kon zich niet eens normaal omdraaien. Maar hij wilde mij ook niet wegduwen, omdat ik zo lekker lag te slapen.
Het was gisteren heel wisselvallig weer. Dan weer zonnig en even later weer onweer en regen. Maar het was wel aardig weer hoor.
Verder hebben we niet zo heel veel gedaan. Een beetje in huis gehangen.
De schoten van eergisteravond waren omdat de barangaycapitan (soort wijkburgemeester) van een buurbarangay jarig was. En gisteren was zijn kleindochter jarig. Dus je raad het al: er werd weer flink geknald. Wat een mafkezen he?
Even een update over Mount Mayon:
De mensen die geëvacueerd waren bij de vulkaan, keren nu allemaal terug naar hun huizen. Phivolcs zegt nu dat er waarschijnlijk niets meer gaat gebeuren en brengt het waarschuwingsniveau terug van niveau vier naar niveau drie. Al die heisa dus voor niets. Maar ja beter zo dan dat er veel doden vallen.

8 september 2006
Ik ben de stoep aan het vegen. Er lag wat vuil, dus dat moest even opgeveegd worden. En wie moest dat weer doen? Juist ja, ikke. Pure kinderarbeid is het!
Gister is er wat fout gegaan. We moesten veel onderhoud doen aan de site, zoals de engelse versie weghalen en de pagina van papa er op zetten. Toen zijn we vergeten om het dagboek ook over te zetten. Stom he? Maar dan hebben jullie nu lekker veel te lezen!
Papa stond gisterenmorgen kip te barbecuen en toen hoorden we in de verte de regen al aankomen. Zo hard ging het. Gelukkig konden we de barbecue onder het afdak zetten. Maar het was een behoorlijke bui met onweer.
We krijgen denk ik een mooie dag vandaag. De zon schijnt en er is maar heel weinig bewolking.
Gistermiddag zijn we bij de dokter geweest. Het was er heel erg druk, maar het bleken allemaal vertegenwoordigers van farmaceutische bedrijven te zijn. We waren dus redelijk snel aan de beurt. En gelukkig hoefde ik geen prik, volgende maand pas. Eentje tegen de waterpokken. Ze hebben me wel gewogen en opgemeten. Ik heb nu de lengte van een 3 jarige hier.
Papa heeft wat bultjes weg laten halen onder zijn oksel. Het leek net of hij daar een paar extra tepeltjes had. Die zijn nu dus weg. Over vijf dagen moeten we weer terug om de hechtingen er uit te laten halen.
Ik heb een heel groot filmpje dat ik niet op de download pagina kan plaatsen. Maar nu heb ik alleen het geluid er af gehaald en op de download pagina gezet. Moet je maar eens luisteren.
Papa heeft me geholpen en nu staat er ook een stukje van de film op. Maar de kwaliteit is nog niet al te best, daar werken we samen nog aan. Het is heel lastig om dat goed te krijgen en dan ook nog in een formaat dat het op de site past. Het houd ons van de straat voorlopig!
Papa heeft ook weer flink zitten tikken gisteravond, kijk maar op zijn pagina.
Gisteravond werd er weer eens flink geschoten in de buurt. Dat gebeurt wel vaker hier, er zijn heel wat wapens in omloop. Bijna iedereen in de buurt heeft wel een wapen. Misschien had er iemand een nieuwe gekocht en moest ie even uitgeprobeerd worden. Gelukkig schieten ze alleen in de lucht.

7 september 2006
We gingen gisteren niet weg, dus had ik mooi de tijd om mijn nagels weer eens te doen. Ik heb de spullen van mama geleend en alles eens een goede schoonmaakbeurt gegeven. Ook heb ik ze maar even bijgeknipt, ze waren echt te lang. Het ziet er nu allemaal weer picobello uit!
Het is bijna de hele dag bewolkt gebleven. Dus weer geen zwemmen, helaas. Pas tegen een uur of drie kwam eindelijk de zon goed te voorschijn. Maar dat was te laat om nog te gaan zwemmen natuurlijk. Maar de temperatuur was wel lekker hoor, rond de 28 graden.
Het is vandaag bewolkt, heel af en toe zien we de zon. Het ziet er niet naar uit dat we de zon vaak gaan zien. Ik denk eerder dat we weer regen gaan krijgen.
We gaan zo even naar de dokter. We gaan eens kijken of ik nog een prikje nodig heb. Ik hoop maar van niet! Maar ik ben bang dat ik weer de klos ben, maar daarna ben ik er vanaf tot ik vier jaar ben.
Ik heb maar weer eens naar Doogal zitten kijken. Het blijft een leuke film hoor, daar kan ik geen genoeg van krijgen. Samen met mama en papa zit ik dan lekker op de bank en kijken we de film. En eten we chocolaatjes.
Ik heb vandaag ook de engelstalige versie van de site verwijderd. Er kijkt toch niemand naar. En mocht er interesse voor zijn, het is zo weer terug te zetten.
Daarvoor in de plaats heeft mijn vader nu zijn eigen pagina gekregen. Neem er maar eens een kijkje. Hij heeft wat verhaaltjes geschreven over hoe het is om hier te wonen. Maar dat is wel onder zijn eigen verantwoording hoor, ik heb daar absoluut niets mee te maken!

6 september 2006
Hier heb je een van de rupsen waar ik het gisteren over had. Deze maken dus veel herrie 's avonds. Maar nu doen ze het ergens anders. We hebben de struik waar ze in zitten namelijk weg laten halen door mijn oom Arvin. Niet voor de herrie hoor, maar papa was bang dat ze straks in zijn plant met pepertjes gaan zitten. En misschien wel in de hele tuin. Dus weg ermee.
Gistermorgen hebben we weer eens een bezoekje gebracht aan Sta. Rosa. We hebben er weer draadjes voor het borduurwerk van mama gekocht. En papa heeft wat t-shirts en een zilveren armband gekocht (zie de foto hieronder). Ook heeft hij voor mij leuke kleren gekocht.
Het was er heel erg warm, ruim 34 graden. Maar goed dat ze in elk winkelcentrum airco hebben. Vandaar dat het ook altijd heel erg druk is in een winkelcentrum. Mensen kopen bijna niets, maar kijken alleen. En ondertussen koelen ze lekker af. Ik kan ze geen ongelijk geven hoor.
In winkels staat ook altijd heel veel personeel. Zelfs in een klein ijskraampje staan twee mensen. En als het personeel de winkel gaat verlaten voor hun lunchpauze of zo, dan worden ze gefouilleerd door de beveiliging of ze niets hebben meegenomen. Elke winkel heeft zijn eigen beveiliging staan. Met pistolen en af en toe geweren en al. Als je hebt betaald, dan is er ook altijd iemand die het bonnetje nog eens extra controleert of er niets is vergeten af te rekenen. Terwijl ze er met hun neus bovenop staan als je afrekent. Papa zegt altijd dat de Filipijnen het land is van de nutteloze baantjes. Dat komt doordat als iemand je ooit een dienst heeft bewezen, je je dank altijd moet blijven tonen. Dus als iemand die nog een gunst tegoed heeft dan tegen de baas zegt van 'Heb jij nog een baantje voor mijn zoon?',dan kan hij dus niet weigeren en is er weer een nutteloze baan geboren. Personeel is ook niet zo duur hier, dus dat telt natuurlijk ook mee. De regering zegt wel dat het minimumloon 300 peso per dag is, maar dat betaalt haast niemand. Een vriend van mama is manager bij McDonalds en die verdient 8000 peso per maand. Daar draait hij dus ook nacht- en weekenddiensten voor. En die is echt niet laag opgeleid hoor! En een dag maken van 10-12 uur is hier heel normaal, net als een zesdaagse werkweek.
Onderweg naar huis zagen we boven Tagaytay al bewolking hangen. Het was ook zwaar bewolkt toen we thuis kwamen. En aan het eind van de middag kregen we weer regen en onweer. Niet zo heel veel hoor, maar net genoeg om de tuin niet te hoeven sproeien. Het was nog steeds 28 graden, dus lekker weer.
Ook kwam er gistermiddag weer een kijker langs, maar mama en papa hebben er niet zo'n goed gevoel over. Maar ze komen nog een keer terug, dus wie weet?
Het zwemmen is gisteren dus niet gelukt en vandaag gaat het ook niet lukken. Het is zwaar bewolkt en het ziet er niet naar uit dat daar verandering in komt. Helaas pindakaas!

5 september 2006
Op de linkerfoto zit ik in het zwembad met mama. Op de achtergrond zie je tante Janet met Jerome, mijn neefje. Deze foto hadden we nog van zondag hoor, niet dat we gisteren weer zijn geweest.
We hebben gisteren niet zo heel veel gedaan. Papa heeft de site geupdate (bedankt pap, volgende keer de foto's ook graag op de goede plek zetten, zodat iedereen ze ook kan zien. Als je zelf ook niet alles in de gaten houd he?) en daarna zijn we naar de markt in Locsuhin geweest. Voor de rest hebben we gewoon thuis een beetje gerelaxed.
Het was mooi weer en er is wel wat bewolking gekomen. Maar het was 31 graden gistermiddag, dus je hoort ons niet klagen hoor! Rond half vijf in de middag hoorden we gerommel in de verte en werd het heel erg donker. Het gerommel kwam steeds dichterbij en uiteindelijk hebben we ook een flinke regenbui en onweer gehad. Ik was wel erg bang hoor van het gerommel, maar ik heb bij mijn vader gezeten en toen was het niet zo eng meer. We hoefden de tuin tenminste niet te sproeien!
We gingen gisteravond in de stad een gebraden kippetje halen en toen was het mistig! En ook dan rijden ze hier gewoon zonder licht hoor, levensgevaarlijke gekken.
Mijn ooms kwamen uit hun werk en hadden allebei een barstende pijn in hun hoofd. Maar ja, ze hebben bijna de hele dag in de brandende zon gewerkt, dus vandaar dat ze hoofdpijn hadden.
's Avonds hoor je hier altijd krekels. Sinds kort hoorden we ook nog een ander geluid. Wat blijkt nou? In één struik in de tuin zitten allemaal rupsen en als het donker is, beginnen die ook herrie te maken. Het was even zoeken, maar nu weten we waar dat geluid vandaan komt.
De luchtdruk staat nu op 933. Dit is de laatste keer dat ik dit meld. Ik ga het alleen nog melden als het een extreme luchtdruk word. Ik moet telkens naar het weerstation lopen om te kijken en er veranderd nu niet zo heel veel.
Voor vandaag ziet het er weer goed uit. Blauwe lucht en zonnig. Het zal wel weer tegen de 30 graden gaan lopen. Misschien kan ik papa zo gek krijgen om weer te gaan zwemmen. We moeten tenslotte weer een beetje kleur krijgen.
Vanmorgen toen we opstonden, hing er mist in de vallei. Dat was zo'n mooi gezicht dat ik er een foto van heb gemaakt. Dat is de rechterfoto.

4 september 2006
We zijn gisteren wezen zwemmen. We gingen om 8 uur al weg en waren daar om 9 uur. We zijn in Los Banos geweest. Het resort heet Splash Mountain. Daar hebben ze verschillende zwembaden, allemaal gevuld met warm water. Dat water halen ze uit Mount Makiling, een dode vulkaan. Links zie je mij staan met een zwembandje in het pierebadje. Ik vind het heerlijk in het water.
Op de rechterfoto staat de jacuzi. Die kun je per uur huren en die vullen ze met water dat 60 graden is. Dat is heel heet in het begin, maar later is het heel erg lekker.
Het weer was goed gisteren. In Los Banos was het 34 graden. Toen we weer thuis waren, was het 31 graden. Later hoorden we onweer in de verte en begon het te betrekken. Dat hadden we vannacht ook. Mama en ik dachten dat het heel hard onweerde, maar het was mijn vader. Hij had een hele harde scheet gelaten!
Papa had nog een verrassing: hij had heel lekkere chocola gekocht! Ik heb zitten smullen. Kijk ook maar op de download pagina.
Ook is er gisteren weer iemand naar het huis wezen kijken. Afwachten dus weer of het wat word. Het was een dove Engelsman, dus die zal geen last van de hanen hebben!
Het is nu, 6.18 uur, onbewolkt. We hebben een luchtdruk van 932. Ben benieuwd of we vanmiddag wer bewolking zullen krijgen.
We gaan vandaag niet zo heel veel doen. Papa gaat zo de site updaten en een krant kopen en mama wil vandaag naar Locsuhin gaan. Daar is vandaag markt. De rest van de dag zullen we wel in de kubo op het dakterras zitten. Misschien dat papa mijn zwembadje wel wil neerzetten voor me.

3 september 2006
Ik was even wezen neuzen in de slaapkamer van papa en mama. Maar mijn vader zat met de camera klaar en heeft me meteen gesnapt. En ik heb ook nog eens niets gevonden dat ik leuk vond!
We zijn vanmorgen naar Dasmarinas geweest. Daar is een heel groot winkelcentrum. Papa heeft zijn boeken bijna uit en wilde dus weer een lading halen. Ze hebben daar een tweedehands boekwinkeltje zitten en daar heeft hij er weer een stel weggehaald. Hij kan voorlopig dus weer vooruit. Ook hebben we daar gelijk de boodschappen gedaan.
Toen we vanmorgen weggingen, was het heel mooi weer. Maar toen we weer thuis kwamen, kregen we onweer en begon het ook nog te regenen. Gelukkig duurde dit niet zo lang. De luchtdruk is nu 932 en het ziet er naar uit dat het weer een mooie dag gaat worden. Er is wat sluierbewolking, maar dat is alles.
Het is nu bijna zes uur en papa gaat zo naar het internetcafe en mama gaat eten klaar maken, want we gaan vandaag weer eens lekker zwemmen. We gaan richting Los Banos, daar hebben ze allemaal heetwater bronnen. We gaan een zwembad uitzoeken met lekker warm water.
In de fruitafdeling staat weer nieuw fruit. En op de download pagina staat weer een nieuw filmpje. Ik moest van mama aan Sampaguita ruiken, de nationale bloem van de Filipijnen. Of ik het lekker vond? Ga maar eens kijken.

2 september 2006
Op de linkerfoto is mama een medicijn aan het maken. Mijn tante Grace (in het midden) had een hele rode plek op haar been die heel erg jeukte. Dan moet je een oude kokosnoot verbranden en de as daarvan er op smeren. De jeuk is nu al een heel stuk minder. Maar ik moest natuurlijk precies volgen wat mama aan het doen was, dan kan ik dat later zelf ook.
Op de rechterfoto zit ik met het hondje van de overburen te spelen. Een filmpje daarvan staat ook op de download pagina. Het is een heel grappig hondje. Hij heeft een heel leuk staartje dat heel snel beweegt. Dat kan ik zo lekker vastpakken.
We zijn gistermorgen vroeg naar het internetcafe gegaan en daarna hebben we nog water gekocht. Je kan het kraanwater hier wel drinken, maar dan raak je meteen aan de racekak. Papa heeft dat al een keer gehad en dus kopen we maar van die hele grote flessen met gezuiverd water. Die gaan weer op een apparaat waar je heet en koud water uit kan halen. Heel handig hoor. En zo'n grote fles water kost 45 peso, nog geen euro.
We zijn ook nog op visite geweest bij de overburen. Ze hadden een soort van feest ter herdenking dat opa daar 40 dagen geleden is overleden. Dat is heel normaal hier. Dus moesten we natuurlijk weer komen eten en drinken. Maar het was heel gezellig hoor. Ze hadden macaronisoep en kleefrijst. Het is de hele dag druk geweest aan de overkant.
Het was gisteren heel erg lekker weer. Ruim dertig graden was het en veel mensen liepen meteen te klagen dat het zo heet was. Dat is dus niet iets typisch Nederlands. Ze kunnen het hier ook. Dat komt ook doordat de meeste mensen hier daken hebben van golfplaat. Dan word het natuurlijk heel warm in huis. En er zitten geen plafonds in de huizen, dus de hitte komt via het dak meteen binnen. Maar wij vonden het lekker hoor, wij hebben een betonnen dak en de zon schijnt niet in ons huis. En wij hebben een dakterras natuurlijk waar je heel erg lekker zit met dit weer.
En het ziet er naar uit dat we er vandaag weer veel zullen zitten. De zon schijnt en er zijn maar een paar wolkjes. De luchtdruk staat op 934. Het is wel heel erg mistig geweest vannacht, maar dat is nu weer weg.

1 september 2006
Dit is mijn oma Moppie. Op de achtegrond zie je haar nieuwe schilderij van een roos. En aan de rookslierten kun je zien dat ze nog steeds niet gestopt is met roken. Dank je wel voor de foto oom Marc.
Volgens de buurtbewoners hier is het ergste van het regenseizoen nu voorbij. Het was inderdaad lekker weer gistermorgen. We hebben de 30 graden weer gehaald. Maar tegen de middag kwam er bewolking opzetten en werd het wat minder. Maar het was nog steeds lekker weer hoor!
Het ziet er voor vandaag weer heel erg goed uit. Geen wolkje aan de lucht en het is om 7.00 uur alweer 26 graden. De luchtdruk staat op 932.
Ik ben nu bijna drie maanden bezig met mijn website en ik heb intussen meer dan 34.000 hits op de website gehad. Dan blijkt dat ik het dus niet voor niets doe. Bedankt allemaal en blijf vooral komen kijken.
We zijn gisteren vroeg naar de koffieshop gegaan, waar papa nu gratis wifi heeft ontdekt en daarna zijn we naar de markt geweest. We hebben vis, vlees, groente en fruit gekocht. Maar niets bijzonders hoor. Voor de rest hebben we niet zo heel veel gedaan. Ik heb mijn favoriete dvd weer eens gekeken, nameljk Doogal. Die is zo leuk. En we hebben lekker buiten gespeeld natuurlijk.
Ik heb ook mijn vingers nog tussen de schuifdeur gehad, maar gelukkig valt het mee. Mama en papa hadden me wel gewaarschuwd, maar ik moest hem toch heel hard dicht doen en toen was ik mijn vingers vergeten weg te halen. Ik moest wel heel hard huilen hoor!
Papa moest gisteren ook de tuin weer sproeien. Het was allemaal zo droog. We hebben een maand of twee niet hoeven sproeien, maar nu hadden we een dag of drie mooi weer en het was weer hard nodig.
We hebben een afgezaagde mangoboom in de tuin staan. Die hebben we afgezaagd (niemand hier die over een vergunning zeurt hoor), omdat hij dwars door het huis ging en er zoveel mieren en ander ongedierte in zaten. En anders hadden we die in de slaapkamers boven gehad. Nu hadden mieren het stompje dat er nog staat helemaal met modder bedekt en het zat echt helemaal vol met mieren. Papa heeft het er allemaal afgespoten en het ziet er nu weer netjes uit.
Dan nog even wat mededelingen:
Han en Tineke, Rory, Sander en Tat heel veel succes met de verbouwing van jullie nieuwe huis. Neem jullie tijd, dan kunnen wij misschien jullie huis overnemen als we terugkomen.
En oom Marc heel veel sterkte met je rug. Laat oom Frank de kratten bier voorlopig maar even sjouwen.
Op de download pagina staat weer een nieuw filmpje.

© 2006 Mandy Born