Rijden in de Filipijnen is anders dan in Nederland. Iedereen die hier wel eens is geweest, heeft dat gezien. Ik denk dat je je rijbewijs hier krijgt bij een pakje boter. Aanvulling: Het is nog erger: Dat pakje boter hoeft niet eens! Je vraagt een rijbewijs aan. Je krijgt eerst een Student License en na zes maanden kun je een Professional License aanvragen! En je hoeft geen examen te doen hoor!
Als Filipijnen achteruit rijden bijvoorbeeld, doen ze hun alarmlichten aan. Vervolgens gaan ze weer vooruit en vergeten de alarmlichten uit te doen. Of als ze al een keer richting aangeven, dan blijft de richtingaanwijzer de hele weg aan. En als er al remlichten op een auto zitten, mag je blij zijn als ze ook werken! Je moet dus heel erg opletten.
Ook zijn het grote egoisten op de weg. Als ze gaan keren en ze blokkeren daarbij de halve weg voor een tijd, zitten ze niet mee. Ook als ze in de berm geparkeerd staan (als ze dat al doen, je kunt ook gewoon op de weg blijven staan en iedereen hinderen) en ze willen weer weg rijden, dan ga je gewoon al half de weg op en dan kijk je pas of het ook kan.
Het ergste zijn de buschauffeurs. Die denken echt dat ze de king of the road zijn. De bus dubbel parkeren omdat er misschien iemand in wil stappen is heel normaal. Overal toeteren ze, misschien denken ze dat alle passagiers blind zijn en ze zo dus horen. Ook stoppen ze bij bijna elke boom om mensen in en uit te laten stappen. De bussen zien er ook niet uit, ze hebben allemaal schade aan alle kanten, omdat die gasten niet kunnen rijden. Als je ze naast je hebt, hoor je de motor razen omdat ze vol gas geven. Dan even het gas los en weer vol gas.
Dan heb je de Jeepneys. Dat zijn die achtergebleven Jeeps van de Yankees na de Tweede Wereldoorlog. Die hebben ze wat verbouwd zodat er mensen achterin kunnen zitten. Zoals je weet is de oorlog al een jaar of 60 geleden, dus kun je nagaan hoe oud die dingen zijn! Er zijn hele mooie bij, maar de meeste zijn gewoon oude verrotte barrels die in Nederland nooit de weg op zouden mogen. Je snapt niet dat er mensen achterin stappen.
Maar die chauffeurs denken ook dat ze alles mogen. Die oude barrels rijden hooguit veertig, maar de chauffeurs hebben overal schijt aan. Ze beginnen rustig te rijden als je ze inhaalt omdat ze stilstaan, richting aangeven is er niet bij en remlichten werken nooit. Ze stoppen ook bij elke bocht om mensen in en uit te laten stappen. Licht aan hebben ze niet 's avonds, ze seinen even met hun lichten zodat je ziet dat ze er zijn.Ook de tricycles denken dat ze heel wat zijn. Dit zijn 100 of 150 CC motoren met een zijspan. Ze halen al snel een snelheid van 20 tot 35 km en denken dan echt dat ze racen. Sommige hebben zelfs een CD achterop gemonteerd, zodat ze niet geflitst kunnen worden! (alsof ze dat hier zouden doen). Ze komen rustig de weg op racen als jij met 70 aan komt.
En je hebt de Bong Bongs zoals ik ze noem. Die hebben zelf een soort van Jeep gebouwd op een oud chassis met wat platen verzinkt staal of aluminium, ik weet niet precies wat ze gebruiken. Maar sommige van die dingen zien er leuk uit, alleen mankeert er iets aan de topsnelheid. Want een tricycle inhalen kunnen ze amper! En ze zitten er in als echte macho's, zoals ze bij ons in een Porsche of Ferrari zitten!
Alle bovengenoemde voertuigen hebben ook namen, de meeste heten iets als Gift of God, God Bless our Trip of iets dergelijks. Het blijven katholieken natuurlijk!
En dan heb je nog de chauffeurs van gewone auto's. Ze rijden meestal niet harder dan 50, sommige roekelozen rijden zelfs wel 60 km!
En hier in de buurt heb je veel 4 baans wegen en dus rijd alles op de linkerbaan. Je weet nooit of je broer op de rechterbaan geparkeerd staat nietwaar? Dat is het Amerikaanse systeem, je blijft op de eigen rijbaan. Rechts inhalen is dan ook heel normaal hier. Voorsorteren hebben ze ook nog nooit van gehoord. Ik heb het gehad in Manila op een weg met vier rijbanen dat er op de meest linkerbaan iemand stond en die moest rechtsaf. Dat word dus een zooitje.
Ze rijden op de linkerbaan en willen rechtsaf. Sommige kunnen richting aangeven en doen dat ook. Anderen remmen gewoon (wat je dus niet ziet, want geen remlichten) en gaan gewoon. Kijken is er ook niet bij hoor! Je snapt dat je echt op moet letten in het verkeer hier. Zelfs politiewagens kloppen niet, geen remlichten, geen richtaanwijzers en ga zo maar door. Niemand die er op let.
Op de snelweg is het al niet veel beter. De maximum snelheid is hier 80 en de minimum snelheid is 60. Maar die ouwe wrakken van jeepneys halen meestal de 60 niet eens, maar rijden wel op de linkerbaan met hevige zwarte rook uit de pijpen.
Inhalen over de vluchtstrook is zwaar verboden, er staat een straf op van 510 peso (is ongeveer 9 euro). Maar bijna iedereen haalt gewoon in over de vluchtstrook. Heel af en toe staan ze hierop te controleren en halen dan iedereen van de weg af die heeft ingehaald over de vluchtstrook. Ze doen dit met gevaar voor eigen leven, ik heb gezien dat er eentje bijna voor zijn flikker werd gereden! Ze springen gewoon de weg op en steken hun hand op dat je moet stoppen.
Vrouwen achter het stuur zijn hier nog niet zo normaal als bij jullie. En dat is maar goed ook! Die rijden gemiddeld zo'n 20 km en als ze in de verte een Jeepney zien staan of een gat in de weg beginnen ze al te remmen!
Gaten in de weg worden hier ontweken. Dus ineens komt je tegenligger even op jouw baan rijden, omdat er bij hem een gaatje in de weg zit. Je schrikt je af en toe kapot! Ook oversteken over een zebrapad is hier gevaarlijk. Denk maar niet dat ze stoppen! Dat is dus rennen om over te steken!
Strepen op de weg staan er alleen maar om aan te geven waar de weg is. Ze snappen echt niet wat doorgetrokken strepen betekenen. En inhalen in een bocht is ook geen enkel probleem. Je toetert gewoon en gaat! (Ik dus niet). Die strepen worden er trouwens gewoon met het handje op geschilderd! Niks geen karretjes hoor!
Meerijden met een vrachtwagen of een pickup in de achterbak is ook heel normaal hier. Soms zie je een vrachtwagen over de snelweg jagen met een snelheid van zo'n 40 km met achterin een man of twintig. Die staan dus allemaal stof en insecten te happen!
Hier rond Tagaytay zijn nogal wat bergen en vooral trucks hebben daar last van. Die kruipen echt omhoog, soms moeten ze zelfs hun lichten en airco uitdoen om omhoog te komen. Je snapt dat dat 's avonds nogal gevaarlijk kan zijn. Denk nou niet dat ze dan rechts rijden, links houden is heel normaal, zelfs als je amper vooruit komt.
's Avonds rijden de Filipijnen ook met groot licht aan. Denk nou niet dat ze dat uit doen als er een tegenligger aankomt. Nee hoor, gewoon aan laten en als het even kan ook hun mistlampen nog aan. Mistlampen zitten ook alleen aan de voorkant op auto's! Achter de auto's hier is namelijk geen mist!
Als je inhaalt en er rijd vier kilometer verderop een tegenligger, dan begint die meteen met zijn lichten te seinen. Ook als je linksaf wilt slaan, meteen seinen.
Ze denken zeker dat je blind bent.
Ook zijn de wegen hier nogal stoffig. Als je een keer naar Manila heen en weer bent geweest, ziet je auto er al niet meer uit. Wassen dus. Zeker als het regent.Auto's wassen snappen ze ook niets van! Een stoffige auto halen ze het liefst even een doekje overheen. Kun je nagaan wat een krassen je zou krijgen.
En als ze al water gebruiken, dan het liefst maar 1 emmertje. Vandaar dat de meeste auto's hier na een jaar aan een nieuwe lak toe zijn.Misschien heb je je wel eens afgevraagd waarom er zoveel losse stenen liggen op een parkeerplaats hier? Dat zijn handremmen! Die leggen ze achter hun wielen.
Vandaag, 25 januari, zijn we van Tagaytay naar Dahalican gegaan. Dat is voorbij Lucena. Het is het vertrekpunt voor de boot naar Marinduque, het eiland waar Annabel is geboren. Het is een afstand van 240 km, maar we hebben er 5 uur over gedaan!!!! Komt door al die Bong Bongs op de weg! Ook was er in een plaats een feest aan de gang en dat ze daardoor al het verkeer lam leggen kan ze geen reet schelen. Wij hebben feest en de rest kan doodvallen. Er stond een file van ongeveer 20 km!
Ook zijn bijna alle wegen national highway. Zelfs wegen als de Eemweg in Baarn zijn dat. Op Marinduque hadden we een weg waar je zelfs met een 4x4 moeite mee zou hebben. Maar het was wel een National Road!
Je ziet, rijden hier is een leuke bezigheid, alleen moet je ogen in je achterhoofd hebben en heel erg goed opletten! En zelf dus ook overal schijt aan hebben........